Meydan okuma, coşku ve tehlike.
Ülke genelinde 53 konserlik L’Arc~en~Ciel Tour ’98 – Hāto ni Hi o Tsukero! turnesinin ilk durağı! 1 Mayıs’ta Yokosuka Sanat Tiyatrosu’nda gerçekleşen konserden ilk haberler!
Tokyo Dome’daki duygusal geri dönüş konserinin (23 Aralık) üzerinden beş ay geçti. Nihayet L’Arc~en~Ciel’in konser turnesi başladı. Bu kez ülkenin dört bir yanını kapsayan uzun bir turneyle yola çıkıyorlar. Tokyo Dome konserinde bilet bulamayan ya da konser mekânının uzaklığı yüzünden gitmekten vazgeçmek zorunda kalanlar, bu kez onlarla buluşabilecek. Üstelik konserlerin çoğu salon tipi mekânlarda gerçekleşeceğinden, grubu canlı olarak yakından hissetmek de mümkün olacak.
Turnenin adı ise L’Arc~en~Ciel Tour ’98 – ハートに火をつけろ！ (Kalbine Ateş Yak!). Bir anda akıllarına gelerek ortaya çıktığı söylenen bu alışılmadık, eğlenceli başlığa yakışır biçimde grup, turnenin ilk konserinde de yeni bir yüzünü gösterdi. İşte 1 Mayıs’ta Yokosuka Sanat Tiyatrosu’nda gerçekleşen konserin ayrıntıları.
Daha dolgun ve daha derin bir hyde vokali
1 Mayıs, saat 17.30. Keikyu hattındaki Shioiri İstasyonu’ndan indiğimde gözüme ilk çarpan şey, ellerinde “L’Arc~en~Ciel konser bileti arıyorum, elinde fazladan olan varsa lütfen bana versin” yazılı kâğıtlarla bekleyen kız grupları oldu.
Birkaç gün öncesine kadar yazdan kalma sıcaklıkların yaşandığı havanın aksine, şimdi hava insanın içini ürpertecek kadar soğuktu. İncecik elbiseleriyle duran kızlar, “Elinde fazladan bilet olan yok mu?!” diye var güçleriyle sesleniyorlardı. Bilet bulup bulamayacakları belli değildi; hatta bulamama ihtimalleri daha yüksekti. Buna rağmen ellerinden geleni yapan bu kızları görünce, L’Arc~en~Ciel’in ne kadar sevildiğini bir kez daha anladım.
İstasyondan kısa bir yürüyüşle ulaşılan konser mekânının önünde şimdiden uzun bir kuyruk oluşmuştu. Girişte de kalabalık vardı. Neler olduğunu görmek için yaklaştığımda karşıma hyde çıktı… Hayır, hyde’a tıpatıp benzeyen biri! Etrafını saran bir sürü kız, ondan “Birlikte fotoğraf çektirebilir miyiz?” diye rica ediyordu.
Etrafa göz gezdirince oldukça fazla erkek hayranın da geldiğini fark ettim. Kızların enerjisi karşısında biraz çekingen duruyor olsalar da yüzlerindeki heyecan aynıydı.
Saat altıyı geçince salona girdim. Sahneyi çepeçevre saran, beşinci kata kadar uzanan balkon benzeri bir seyirci düzeni vardı. Pek alışık olmadığım bir mimariydi; âdeta bir opera binasını andırıyordu. Böyle görkemli bir mekânda Enya’nın müziği usulca çalıyor, atmosfer giderek daha da ağırbaşlı bir hâl alıyordu. Buna karşılık seyirciler son derece rahat ve gündelik bir görünümdeydi. Yakınımdaki koltuklarda oturan kızlar, ilk bis sırasında hep birlikte “DIVE TO BLUE” şarkısını söylemek için birbirlerine haber gönderiyorlardı.
Saat 18.44’te konser nihayet başladı. O anda bütün salon ayağa kalktı. Tokyo Dome konserinden bu yana beş ay geçmişti; uzun zamandır bu anı bekleyen yaklaşık 2.000 hayranın tezahüratları salonu dolduruyordu. Üyeler sahneye çıktığında çığlıklar daha da yükseldi. Görünüşe bakılırsa coşku daha şimdiden doruk noktasına ulaşmıştı.
Loş sahnede tetsu’nun kıyafeti fosforlu turuncusuyla ışıldıyordu. Saçlarını savurarak gitar çalan ken’in ve davullara güçlü darbeler indiren yukihiro’nun siluetleri giderek belirginleşiyordu.
Derken hyde’ın sesi duyulmaya başladı. Altı ay aradan sonra hyde’ın sesini ilk kez canlı dinlediğim o anda, sesinin her zamankinden daha dolgun ve daha derin olduğunu hissettim. Daha önce “Bir vokalist olarak tekniğimi geliştirmek istiyorum” demişti. Sanırım o sözlerinin karşılığı tam da buydu.
Seyircilerin üzerine doğru, sahnenin en önüne kadar ilerleyerek onlara meydan okurcasına şarkı söylüyordu.
İkinci şarkıya geçildiğinde hyde sahnenin en önüne geldi. tetsu ve ken de öne çıkarak çalıyordu. hyde iki kolunu genişçe açtı; sanki herkesi kollarının arasına alıyormuş gibi bir duruş sergiledi. Bu hareket, hayranların enerjisini içine çekiyormuş gibi de onlara kendi enerjisini veriyormuş gibi de görünüyordu.
“Yokosuka’daki herkese iyi akşamlar! Biz L’Arc~en~Ciel’iiiz!”
Biraz önceki karizmatik ve mesafeli havasından sıyrılan hyde, ilk sözleriyle her zamanki samimi tavrına geri dönmüştü.
“Ahh, başladı sonunda, değil mi? Biz de ilk turne programına baktığımızda çok şaşırdık. ‘Biraz kısaltsak mı?’ dedik ve bazı konserleri çıkardık.” (Seyircilerden “Hayııır!” sesleri yükselir.)
“Ama Yokosuka’yı çıkarmadık!” (“Yeah!”)
“Bugün turnenin ilk günü; mutlu musunuz?” (“Mutluyuz!”)
“Yanlışları bulmaya çalışmayın, ha!” (Gülüyor.)
Ardından peş peşe pop melodiler ağırlık kazandı. Yaşam enerjisiyle dolu, güzel melodiler kulağa her zamankinden daha ferah geliyordu. Sahnenin arkasından gökkuşağı renklerinde ışıklar süzülmeye başladığında hyde, seyircilere neredeyse dokunacak kadar yaklaştı. Önüne doğru yığılan hayranlara meydan okurcasına şarkı söylüyordu.
ken de sahnenin önüne çıktı ve gitarını çalarken neşeyle dönüp duruyordu. tetsu ise her zamanki yerinde, sessizce performansına odaklanmıştı.
Gerçekten de bu salonda sahneyle seyirciler arasındaki mesafe çok azdı. En öndeki hayranlar, üyelere ellerini uzatsalar dokunabilecek gibiydi. hyde da o ellere muzipçe dokunacakmış gibi yapıyordu. Bu kendine özgü iletişim biçimi hayranları büyük bir sevince boğuyordu.
“Hellooo! Hepiniz L’Arc~en~Ciel’i seviyor musunuz?”
Seyirciler hep bir ağızdan “Seviyoruz!!” diye bağırdı.
“Gerçekten miii?”
“Bu yılın başından beri L’Arc~en~Ciel bir sürü şey yayımladı. Tabii hepiniz hepsini takip ediyorsunuz, değil mi?”
“Ediyoruz!!”
“Ne güzel ya!”
hyde, memnun bir ifadeyle seyircilere göz gezdirirken amfiden aniden bozulmuş, patlak bir ses yükseldi. Bu, gitarının ayarlarıyla uğraşan ken’in çıkardığı sesti.
“Çok gürültülü ya!”
hyde bunu son derece rahat bir tavırla söyledi. Sanki yoğun tempoda devam eden konserin bu kısa molasının tadını çıkarıyordu.
Ardından, Hollywood filmi GODZILLA’nın film müziği albümünde yer alan yeni şarkıları “浸食 lose control” başta olmak üzere, melankolik ve sert parçalar peş peşe geldi.
Konserin ortasındaki konuşma bölümünde, tam da onlardan bekleneceği üzere mizah dolu bir kısma yer verildi. O ana kadar dört üyenin de meydan okuduğu 2.000 kişilik seyirci kitlesi, böylece kısa bir mola verme fırsatı buldu.
Sonrasında da hit şarkılar arka arkaya gelmeye devam etti. Coşku öyle büyüktü ki küçük salon sanki yıkılacak gibiydi. Seyircilerin bu enerjisi üyelerin yüzlerine de yansıyor, hepsi son derece eğleniyor görünüyordu.
hyde, tetsu’nun yanına giderek dirseğini omzuna dayadı ve ikisi aynı mikrofona birlikte şarkı söyledi. Ardından hyde hafifçe başını eğerek uzaklaştı. Bu hareketi ona nedense alışılmadık derecede toy ve sevimli bir hava veriyordu. Sahnedeki böyle anlara da tanık oluyorduk.
hyde’ın çaldığı armonikayı seyircilere fırlatmasıyla çığlıkları andıran tezahüratlar yükseldi.
Konser sırasında çalınan “DIVE TO BLUE” şarkısında, “定められた運命” (önceden belirlenmiş kader) sözleri geldiğinde salon hep birlikte tempo tutmaya başladı. hyde da sahnenin en ucuna kadar koşarak seyircileri coşturdu.
Ardından biraz su içip soluklandı ve birden mikrofon aracılığıyla uzun uzun bağırdı:
“AAAAAA!”
“Bugün Yokosuka’dayız ya, işte… (salona göz gezdirir) Burası biraz opera binasına benziyor, değil mi? Tavanı da bayağı yüksekmiş.”
Kendini şarkılara kaptırmış olmalıydı; sözleri, sanki az önce uykudan uyanmış bir çocuk gibi söyledi.
Konserin buraya kadarki kısmı göz açıp kapayıncaya kadar geçmişti ama geriye çalınacak yalnızca birkaç şarkı kalmıştı.
Sahneye fantastik görüntüler yansıtıldı ve ağırbaşlı bir giriş müziği duyulmaya başladı. hyde gözlerini kapatarak her bir sözcüğünü özenle, sanki onlara kıyamıyormuş gibi söyledi. Salondaki 2.000 kişinin tamamı nefesini tutmuşçasına şarkıyı dinliyordu. Belki de bu şarkı ilk kez kendilerine ulaştığında hissettikleri mutluluğu sessizce hatırlıyorlardı.
“THANK YOU! Çok teşekkür ederim!”
Saat tam sekizdi. Üyeler gülümseyerek bu sözlerin ardından sahneden ayrıldılar.
Samimi tavırları herkesin içini ısıtıyordu
Yirmi dakika kadar beklendi. Üstlerini değiştiren üyeler, bis için yeniden sahneye çıktılar.
“YEAH! Haydi Yokosuka, geliyoruz! Haydi! Şimdi sizi ürkütücü, dehşet verici bir parçayla yere sereceğiz!”
Ama başlayan şarkı, aksine, son derece tatlı ve yumuşak bir parçaydı.
ken, gitarını çalarken ağzında bir sigara tutuyordu. Solo sırasında üzerine spot ışığı düştüğünde biraz utanmış gibi görünüyordu.
Bir ara hyde şarkının sözlerini unuttu. Ancak bu durum, aksine, salonda sıcak bir birliktelik duygusu yarattı ve herkesin yüzünü gülümseten sevimli bir aksiliğe dönüştü.
“♪ Minato no Yōko, Yokohama, Yokosuka!”
hyde, biraz detone ve hiç beklenmedik bir anda şarkı söylemeye başladı. Hayranlar da onu taklit ederek hep bir ağızdan eşlik ettiler.
“Hepiniz bu şarkıyı ne iyi biliyorsunuz yaa! Bir sonraki şarkıda size yeni bir parça dinleteyim mi? Evrenin en önce dinleyenleri olduğunuz için ne kadar şanslısınız!”
Salonun kulakları sağır edecek kadar yüksek tezahüratları eşliğinde, gerçekten de ilk kez dinleyicilerle buluşan yeni şarkı “HONEY” çalınmaya başladı.
hyde’ın gitarıyla açılan parça, hızlı tempolu ve son derece hareketliydi.
Ardından gelen şarkıda hyde, hayranlarından aldığı pembe bir çiçeği elinde tutarak şarkı söyledi. Parçanın ortasındaki arada ise bağırdı:
“YEAH! Yokosuka, sukajan ceketleriyle ünlü bir şehir, öyle mi? (Bilerek abartılı bir Yokohama ağzıyla) Yukkie de kendine bir sukajan almış galiba!”
yukihiro ayağa kalkarak seyircilere eğilip selam verdi. Salon bir anda “Yukkie!” tezahüratlarıyla doldu.
Şarkı yeniden başlayacaktı ama zamanlama tutmadı ve giriş başarısız oldu.
“Bir daha yapıyoruz! Daha ilk konserimiz, idare edin bizi!”
İkinci denemede başarılı oldular.
hyde mikrofon standını devirerek sahnenin bir ucundan diğerine büyük bir enerjiyle koşuşturdu. tetsu ve ken de gülümseyerek öne çıktılar; hayranların enstrümanlarına dokunmasına fırsat vermeye çalışıyorlardı.
Sahnenin ortasına geri dönen hyde, yere uzanmış hâlde şarkı söylemeye devam etti.
“Herkes iyi mi? Enerjiniz yerinde mi? Bir sonraki şarkı son şarkımız.”
“Bugün nasıldı? Beğenmediniz mi yoksa?!”
“Bundan sonra Japonya’nın dört bir yanını dolaşıp daha da havalı bir hâle gelerek geri döneceğiz. O yüzden bizi bekleyin! Bizi bekle, Yokosuka!”
Konserin en son şarkısında hyde’ın güzel falsetto sesi, sıcaklık ve coşkuyla dolup taşan salonda yankılanıyordu. Birkaç dakika boyunca her şey son derece kutsal bir atmosfere bürünmüştü.
hyde’ın da farkında olduğu üzere, turnenin ilk günü olması nedeniyle bu performansta bir miktar tutukluk bulunduğunu inkâr etmek mümkün değildi. Buna rağmen küçük bir konser salonuna özgü o canlılık, doğallık ve gösterişten uzak, rahat atmosfer, herkesin içini ısıtmış olmalıydı.
Yeni L’Arc~en~Ciel artık kesinlikle doğmuştu. Üstelik yalnızca kalpleri ateşleyecek bir coşku değil, içten içe yanan, hafif bir ışık da yakacaktı.
L’Arc~en~Ciel
hyde — Vokal.
tetsu — Bas gitar. 3 Ekim doğumlu.
ken — Gitar. 28 Kasım doğumlu.
yukihiro — Davul. 24 Kasım doğumlu.
Grup, 1991 yılında tetsu’nun öncülüğünde Osaka’da kuruldu. 1994 yılında 眠りによせて adlı video single ile çıkış yaptı.
Grup şu anda L’Arc~en~Ciel Tour ’98 – ハートに火をつけろ！ adlı ülke çapındaki turnesini sürdürüyor.
Ayrıca, 浸食 lose control parçasının da yer aldığı GODZILLA: THE ALBUM albümü henüz ayın 13’ünde yayımlandı. Temmuz ayında ise yeni bir single yayımlanması planlanıyor.
Röportaj ve metin: Sachi Harada (原田早知)
L’Arc~en~Ciel de katılıyor!
GODZILLA filminin soundtrack albümü
Godzilla / GODZILLA: THE ALBUM
11 Temmuz’da Japonya genelinde gösterime girecek Hollywood filmi GODZILLA’nın müziklerini içeren Godzilla / GODZILLA: THE ALBUM albümü, 13 Mayıs’ta piyasaya sürüldü. Albümde, Asya’yı temsil eden sanatçılardan biri olarak L’Arc~en~Ciel de yer alıyor.
Aslında bu albüm, çok sayıda müzik ödülü kazanmış sanatçıları bir araya getiren, oldukça güçlü bir kadroyla hazırlanmış. Bu nedenle Japonya da dâhil olmak üzere Asya ülkelerinde yayımlanan albüm versiyonlarında L’Arc~en~Ciel’in “浸食 lose control” adlı parçasına da yer verilmiş.
Peki, L’Arc~en~Ciel’in parçasına gelelim. Henüz dinlememiş olanlar için kısaca açıklamak gerekirse, Godzilla’dan esinlenerek hazırlandığı söylenen şarkının sözleri hyde’a, bestesi ise ken’e ait. Parça, ağır tempolu ve büyüleyici bir havaya sahip bölümler içerirken bir anda sert bir müzikal yapıya geçiyor. Arada alışılmadık ölçüler de kullanılıyor; müzikal açıdan son derece iddialı bir çalışma.
Albümdeki diğer parçalar arasında Grammy ödüllü sanatçı Jamiroquai’nin, Japonya’da Sony’nin MiniDisc reklamlarından tanınan yeni şarkısı “Deeper Underground” da bulunuyor. Ayrıca Led Zeppelin’in 1975 tarihli klasik şarkısı “Kashmir”den esinlenen ortak çalışma “Come with Me” de albümde yer alıyor.
Amerika’da çoklu platin plak kazanan Bringing Down the Horse albümünden bu yana yayımlanan ilk yeni çalışması olarak, David Bowie’nin klasik parçasını yorumlayan The Wallflowers’ın “Heroes” adlı cover’ı da albümün dikkat çeken parçalarından biri.
Bunların yanı sıra Rage Against the Machine, Green Day, Foo Fighters, Ben Folds Five ve Michael Penn gibi son derece önemli sanatçıların ses getiren çalışmaları da albümde bulunuyor.
13 Mayıs’taki çıkış günü, albüm Japonya genelindeki yedi farklı açık hava dev ekranında aynı anda yayımlanarak büyük ilgi topladı. Üstelik albümdeki parça, L’Arc~en~Ciel’in bu konser turnesinde de seslendiriliyor. Sakın kaçırmayın!
Kaynak: POP BEAT
Yayın Yılı: 06.1998
Orijinal Dil: Japonca
Çeviri/Scan: Pluto Blackfish
İlk Çeviri Yayınlama: 13.05.2024
Revize Edilmiş Sürüm: 06.10.2026
Not: Bu çeviri Pluto Blackfish Archive için hazırlanmıştır. Kaynak gösterilmeden kopyalanmaması rica olunur.
