Etiket: DER ZIBET

LIVE REPORT 

der Zibet 

MYSTERY PARK’a Hoş Geldiniz!! 

Rapor: Akira Saeki 
Fotoğraf: Mariko Miura 

“İlk albümümüz çıktığında bile grubumuz değişmeye başlamıştı. Canlı performanslarımızın yönü de farklılaşmaya başlamıştı. Ondan önce, tabiri caizse daha ‘teatral’ bir anlayışımız vardı. (lol) İlk dönem konserlerimizde pandomim gösterilerimi de işin içine katıyor, bir bakıma durgunluk ile hareketi, COOL ile HOT’u kesin çizgilerle ayırıyorduk. Ama zamanla bunu kontrol edemez hâle geldik… Bireysel enerjinin ötesinde, grubun ortak enerjisi ortaya çıkmaya başladı. Bence bunun en iyi yansıması da ELECTRIC MOON oldu.” 

Bunlar, ISSAY’in der Zibet hakkında anlattıklarıydı. 

Bu sözlerden de anlaşılacağı gibi, grubun yeni yönü sahnede şekillenmişti. Onlarca konser boyunca, daha önce yarı proje grubu görünümündeki topluluk giderek daha sıkı kenetlenmiş gerçek bir gruba dönüştü. Hatta buna, “bir topluluktan tek bir organizmaya dönüşmek” demek bile yanlış olmaz. 

İşte bu yeni hâliyle der Zibet’i görmek için 13 Şubat’ta Shibaura’daki depo tipi canlı müzik mekânı INK STICK’e doğru yola çıktım. Şubat olmasına rağmen havada garip bir ılıklık vardı. Deniz kıyısına bırakılmış eski balıkçı teknelerinin yanından geçerek MYSTERY PARK’a ulaştım. 

Mekânın önünde şimdiden büyük bir kalabalık toplanmıştı. Aralarından geçip ikinci kata çıktım. Ama doğrusu, salonun dekorunu görünce istemsizce içimden “Ne kadar ucuz durmuş!” demek geçti. (Gerçi daha sonra tam da bu “ucuzluk” hissinin kendine özgü atmosferi yaratacağını o anda tahmin etmem mümkün değildi.) 

Tavandan sarkıtılmış tuvalet kâğıtları, salonun dört bir yanına serpiştirilmiş alüminyum folyodan yapılmış “Electric Moon” süsleri… HIKARU bu konser için “Çok fazla düşünmeden, rahat bir hava olsun istedik.” demişti ama ilk bakışta bana daha çok okul festivallerinde kurulan derme çatma korku evlerini hatırlattı. 

Konser başlamadan önce grup için görevlendirilen DJ, Cream ve Jimi Hendrix gibi klasik rock sanatçılarının parçalarını ardı ardına çalıyordu. Açıkçası içimden, “Umarım birazdan izleyeceğimiz şey sadece nostaljik bir gösteri değildir.” diye geçirmeden edemedim. 

Fakat konser başlar başlamaz bütün bu endişelerim bir anda dağılıp gitti. 

Ses olağanüstü derecede derli topluydu. 

Bulunduğum ikinci kat normalde sektör mensupları için ayrılan bölümdü ve bu tür yerlerde ses çoğu zaman boğuklaşırdı. Ama der Zibet’in sesi bulunduğum noktaya bile tüm gücüyle ulaşıyordu. 

Belli ki bugünkü kimliklerini gerçekten sahnede inşa etmişlerdi. 

ISSAY sahnedeki duruşunu büyük bir rahatlıkla ortaya koyuyor; kimi zaman yumuşak, kimi zaman son derece güçlü söylüyordu. HIKARU ise gitarist olarak sahip olduğu tüm birikimi der Zibet’in müziğine en doğru şekilde aktarıyordu. 

HAL ile MAYUMI ise yalnızca diğer iki üyenin boşluklarını doldurmuyordu. Grubun müzikal omurgasını kuran asıl güç onlardı. Senkopları, küçük ritmik dokunuşları ve ince ayrıntıları der Zibet’in müziğine bambaşka bir karakter kazandırıyordu. Hatta bazı şarkılarda ritim bölümü adeta müziği önden sürüklüyordu. 

Üstelik MAYUMI o gün elinden sakattı; üstüne yüksek ateşli bir grip geçiriyordu. Buna rağmen diğer üyeleri yönlendirirken grubun temelini oluşturan davul performansından hiçbir şey kaybetmemişti. 

HAL de aynı derecede etkileyiciydi. Ansızın patlayan bas yürüyüşleri tamamen o ana özgü bir enerji taşıyor, grubun yarattığı “beat”in bir anda canlanmasını sağlıyordu. 

HIKARU ise ritim bölümünün hareketlerini dikkatle izliyor ve gitarını buna göre şekillendiriyordu. Ritim gitar ile solo gitar arasına keskin sınırlar koymuyor; ihtiyaç duyduğu anda ikisi arasında doğal biçimde geçiş yapıyordu. Gitar düzenlemelerinin sürekli değişmesi de bunun en güzel göstergesiydi. 

İşte bu yüzden ISSAY’i yalnızca grubun vokalisti olarak görmek doğru olmaz. 

O, der Zibet’in sesinin ayrılmaz bir parçası. 

Müzik onun etrafında dönmüyor; o da müziğin içinde diğer üyelerle birlikte aynı merkezde duruyor. 

Bir röportajında söylediği “Dört kişi aynı hizada durup aynı manzaraya bakıyoruz.” sözü tam da bunu anlatıyor. Gözlerinizi kapattığınızda bile dört kişinin tek bir çizgide birlikte performans sergilediğini hissedebiliyorsunuz. 

Turne hâlâ devam ettiği için repertuvardan söz etmeyeceğim. Ama nefeslileri de içine katan o yoğun, duygusal ve son derece sıkı sahne sesini en az bir kez canlı dinlemelisiniz. 

Çünkü o anda MYSTERY PARK gerçekten karşınızda beliriyor. 

Kaynak: Arena37℃
Yayın Yılı: 04.1987
Orijinal Dil: Japonca
Çeviri/Scan: Pluto Blackfish

İlk Çeviri Yayınlama: 10.07.2024
Revize Edilmiş Sürüm: 06.07.2026

Not: Bu çeviri Pluto Blackfish Archive için hazırlanmıştır. Kaynak gösterilmeden kopyalanmaması rica olunur.

Der Zibet, “Girls” ile yeni bir döneme giriyor!! 

Bizi “entelektüel” bir gruptan çok, vahşi bir canlı performans
grubu olarak tanımalarını istiyoruz. 

“İşte dijital beat’in ulaştığı son nokta.” Der Zibet’in 12 inçlik 
single’ı “Girls”, işte böyle bir sloganla tanıtılıyor. 

Der Zibet’i uzun zamandır sahnede izleyenler, grubun son
dönemlerde daha dans odaklı parçalar çalmaya başladığını
fark etmişlerdir. Ancak ilk albümleri “Violette Balle”‘den beri
grubu takip etmeyenler için “Girls” azımsanmayacak kadar
şaşırtıcı olmuş olmalı. 

Programlama ve sampling ağırlıklı dijital beat’ler ile ISSAY’in 
vahşi vokali… Eğer “Violette Balle” dinleyicinin zekâsına ve duyarlılığına 
seslenen bir albümse, “Girls” çok daha doğrudan içgüdülere 
ve bedene hitap ediyor. İçinde hafif tehlikeli bir hava, hatta
“acımsı” diyebileceğimiz bir sertlik (aku) hissediliyor. 

Daha önce “Bir rock grubu olmak zorunda değiliz.” diyen 
ISSAY’e, son zamanlardaki düşüncelerini sorduk. 

Röportaj: Hiroko Yamamoto 
Fotoğraf: Mariko Miura 

𒀹 “Girls”ü dinleyen birçok hayran şaşıracaktır, değil mi? 

𒀺 Bu kez sampling’in kralı benim. (lol) Ama aslında en çok
istediğim şey, saf ve doğrudan bir güçtü. 

𒀹 Oldukça sert bir parça olmuş. 

𒀺 Daha doğrusu, grubumuzun yönünü en iyi yansıtan parça bu
oldu. Biz zaten dans müziğine yakın olmak isteyen bir gruptuk.
İlk albümümüzde de dans edilebilir bir hava vardı ama ben onu
çok daha yoğun şekilde dans ettiren bir müzik yapmak istiyordum.
Kendi adıma konuşursam, bu altyapının üzerine söylediğim vokali
gerçekten çok seviyorum. 

𒀹 Gerçekten çok etkileyici bir vokal. 

𒀺 O vokal sanki arkadaki müzikle kavga ediyor, değil mi? (lol) Çünkü
stüdyoda üstümü başımı umursamadan dans ede ede söylüyorum.
Ses ne kadar dijital işlemlerden geçerse geçsin, söyleyen sonuçta
yaşayan bir insan. Çok sert, vahşi ve saldırgan bir his veriyor.
Eskiden böyle bir altyapının üzerine nasıl söylemem gerektiğini
bilemezdim ama bu kez bunu aşabildim. 

𒀹 Sesin de kalınlaşmış gibi. 

𒀺 Ben ergenliğe yeni girdim. (Uzun bir sessizlik.) Boyum uzadı,
sakallarım çıktı, sesim kalınlaştı… Tam ergenlik yani. (lol) Kaç
yaşındayım bilmiyorum ama zor bir dönem. (lol) 

𒀹 Eskiden “pop” tarafını özellikle vurguluyordunuz. Ama “Girls”ü 
dinleyince rock tarafına daha güçlü yöneldiğinizi hissettim. 

𒀺 Sanırım öyle. Çünkü bizim gibi bir grubun ayakta kalabilmesi için
böyle bir duruş sergilemesi gerekiyor. Yoksa insanlar sadece
görüntümüze bakıp “Ne güzel, pop grubu işte.” deyip geçiyorlar.
Bundan kurtulmamız gerektiğini hissettim. 

𒀹 Bunu neden hissettin? 

𒀺 Sanırım dergilerin bizi ele alış biçiminden ve konserlerde aldığım
tepkilerden… Mesela röportajlarda sürekli “David Bowie’yi 
seviyorsun, değil mi?” diye soruyorlar. Der Zibet’i dinleyip insanların
aklına neden hemen David Bowie geliyor? Buna gerçekten sinir
oluyorum… 

𒀹 İnsanların sizi önce dış görünüşünüzle değerlendirmesi kolay
oluyor. Oysa Der Zibet’in müzikal açıdan ne kadar geniş bir
yelpazesi olduğunu anlayacak daha fazla dinleyiciye ihtiyaç var. 

𒀺 Kesinlikle. Ama bizim yapabileceğimiz tek şey insanların bizi
dinlemesini ve sahnede izlemesini sağlamak. Reklam yapmak ya da
medyada görünmekten söz etmiyorum. Yapmamız gereken şey,
gerçekten güçlü bir canlı performans sergilemek. En azından
konser boyunca seyirciyi tamamen içine çekebilmeliyiz. Bunun için
mutlak bir güce sahip olmamız gerektiğinin farkındayız ve bunu
ancak kendimiz başarabiliriz. 

𒀹 Keşke insanlar “Der Zibet yakışıklı bir grup.” demekten çok,
“Canlı performansları inanılmaz.” deseler. 

𒀺 Aynen öyle. Bence doğru yol da bu. Daha fazla insanın bizi
dinleyebilmesi için farklı gruplarla ortak konserler vermeye de
devam etmek istiyoruz. 

𒀹 Umarım kendi temposunda ilerleyen bir grup olmak yerine,
kısa sürede çok büyük bir grup olursunuz. 

𒀺 (lol) Bu güzelmiş. “Becerikli şahin pençelerini gizler.” derler ya…
Şaka bir yana. (lol) Elbette daha da büyüyeceğiz. Şu anda tek
istediğimiz şey daha vahşi olmak. İnsanlar bizim grubumuz
hakkında sürekli “entelektüel” falan diyorlar ama aslında hiç de öyle
değiliz. İçimizde vahşi bir taraf var ve insanların bunu da görmesini
istiyorum. Hatta “Bunlar dâhi sanıyorduk, meğer tam anlamıyla
delilermiş!” desinler. (lol) İşte ulaşmak istediğim nokta bu. 

Gerçekten de Der Zibet, dış görünüşü öne çıktıkça yanlış
anlaşılmaya daha açık hâle gelen bir grup. Bu yüzden herkesi
susacak kadar etkileyici bir sahne performansı sergilemeleri büyük
önem taşıyor. Nitekim konserlerde seslendirdikleri yeni parçaların
kalitesi gerçekten göz kamaştırıcı. Geriye kalan tek şey, dinleyiciyi
tamamen kendilerine çekebilmeleri… 

ISSAY’le yaptığımız bu söyleşi de gösteriyor ki, o bunun
fazlasıyla farkında. 

Der Zibet şu sıralar ülke çapındaki turnesine devam ediyor. Çok
yakında ikinci albümlerinin kayıtlarına da başlayacaklar. Dünden
daha vahşi, dünden daha çarpıcı olmalarını yine sabırsızlıkla
bekliyoruz! 

Kaynak: Arena37℃
Yayın Yılı: 07.1986
Orijinal Dil: Japonca
Çeviri/Scan: Pluto Blackfish

İlk Çeviri Yayınlama: 09.07.2024
Revize Edilmiş Sürüm: 06.07.2026

Not: Bu çeviri Pluto Blackfish Archive için hazırlanmıştır. Kaynak gösterilmeden kopyalanmaması rica olunur.

Büyüleyici Silüet – Bölüm 2 

Kadınlar Hakkında Konuşuyorlar 

Bu kez der Zibet dosyamızın ikinci bölümünde; 
kadınlar, aşk, erkeklik anlayışı ve daha birçok konu 
başta olmak üzere beş ana tema üzerine konuştuk. Merak edilen der Zibet’i daha yakından tanımak için 
harika bir fırsat!

Röportaj: Yuko Umehara 
Fotoğraf: Motoko Sashi 

𒀸 Kadınların farkına ne zaman varmaya başladınız? 

HIKARU: Tam olarak ne zaman kadınların farkına vardığımı bilmiyorum ama anaokulu 
öğretmenime âşıktım. Onu inanılmaz güzel biri olarak 
hatırlıyordum ama yıllar sonra fotoğrafını görünce aslında 
o kadar da güzel olmadığını fark ettim. (lol) 

ISSAY: İki yıl önce. Gerçekten. Çünkü çocukken hem erkek 
arkadaşlarımı hem de kız arkadaşlarımı severdim; o zamanlar 
kız ya da erkek diye ayırmazdım. Sanırım iki yıl önce ilk kez, “Aa, bu bir kızmış… Olmaz!” diye düşündüm. Kızlar belli bir 
yaşa gelince değişiyor ya… Önce “Bir tuhaflık var.” diye 
düşünüyordum, sonra “Demek ki kızmış.” diye fark ettim. 

MAYUMI: Ben ise ilk öpücüğümü aldıktan sonra… (lol) 
Şaka bir yana, anaokulundayken Yoko-chan vardı! 

HAL: ISSAY’in bahsettiği anlamda düşünürsek ben de 
oldukça geç fark ettim. Çünkü hep on kızın arasında tek 
erkek olarak oynayan çocuktum. Kadınları gerçekten bilinçli 
şekilde fark etmeye başlamam sanırım lisenin sonlarına denk 
geliyor. Ama ilk aşk anlamında söyleyecek olursam, 
ilkokuldayken Takako Yamada adında bir kızdan 
hoşlanıyordum. Bana Sign wa V’nin bir fotoğraf kartını 
vermişti, çok mutlu olmuştum.

𒀸 Kadınların hayatınızdaki yeri 

MAYUMI: Vazgeçilmezler. Lise ikinci sınıftayken ilk kez bir kızla 
çıkmaya başladığımda, insanın en az bir kez böyle bir ilişki 
yaşaması gerektiğini düşündüm. O deneyim sayesinde 
bakış açım genişledi. 

ISSAY: Beni korkutan şey, kadın olduğunun farkında 
olmayan kadınlar. Kadınlardan nasıl etkilendiğime gelince…
Terk edildiğim zaman şarkı yazabiliyorum. (lol) 

MAYUMI: Bence erkeklerin harekete geçebilmesi için mutlaka 
bir hedefe ihtiyacı var. Kadınlar ise belirgin bir hedefleri olmasa 
bile ilerleyebiliyorlar. Hangisinin daha iyi olduğu meselesi değil 
bu ama doğrusu bu yönlerini kıskanıyorum. Bu yüzden onlara 
büyük saygı duyuyorum, ama aynı zamanda onları anlamanın zor 
olduğunu da düşünüyorum. 

Bir de nedense kadınlar sürekli bana gelip dertlerini anlatıyorlar. 
Böyle olunca çevremdekiler bana şakayla karışık “Sengoku Jesus” gözüyle bakıyorlar. (lol) Ama bundan şikâyetçi değilim; 
hatta hoşuma gidiyor. 

HAL: Hayatın akışı içinde bazen hiçbir şey düşünmeden sevdiğin 
kadınla baş başa vakit geçirebilmek çok önemli. Böyle zamanlarım 
olmazsa kendimi iyi hissedemiyorum. 

𒀸 Aşk size neler kazandırdı? 

HIKARU: Belki hayat görüşüm değişmiştir ama bu biraz fazla genel 
kalıyor. Daha çok düşünce tarzım değişti diyebilirim. 
Kadınların erkeklerden gerçekten farklı olduğunu öğrendim. 

ISSAY: Sanırım dünyam genişledi. Sevdiğim kişi benim için yeni bir 
pencere oldu; onun sayesinde daha önce bilmediğim şeyleri 
görmeye başladım. 

MAYUMI: Artık konuşmasına gerek kalmadan, sadece gözlerine 
bakarak ne düşündüğünü anlayabiliyorum. 

HAL: Eskiden insanların neden kadın-erkek ilişkilerine bu kadar 
önem verdiğini anlayamazdım. Ama biriyle çıkmaya başladıktan 
sonra bunun nedenini biraz olsun kavradığımı hissettim. 

ISSAY: Şunu öğrendim… Birini ne kadar çok seversen, sonunda 
yine yalnızca kendin olabileceğini de o kadar iyi anlıyorsun. 

𒀸 Sizce bir erkek nasıl olmalı? 

HIKARU: Buna hemen cevap veremememin nedeni, kafamda 
kesin bir ideal olmaması olabilir. Ama ben kendi ayakları 
üzerinde duran biri olmak isterim. Günün birinde evlenecek 
olursam, önce sağlam bir temelim olmasını isterim. Biraz eski 
kafalı sayılabilecek bir erkek anlayışına sahibim. Erkek egemenliği 
fikrinden hoşlanmam ama “Kadın şöyle olur, erkek böyle olur.” 
gibi kalıpları da sevmiyorum. 

ISSAY: Erkeklik taslamayın. İnsanları dış görünüşlerine bakarak 
“erkek” diye değerlendirmeyin. Sonuçta hepimiz hâlâ biraz çocuk 
kalabiliyoruz. Kendinizi olduğunuzdan büyük göstermeye 
çalışacağınıza, olduğunuz gibi olun. 

MAYUMI: Dışarıdan gelen her şeyi içine alıp, kendi içinde süzüp 
yeniden dışarı verebilen biri olmalı. Ayrıca ruhen de her koşula 
uyum sağlayabilecek kadar esnek olması gerektiğini düşünüyorum.

HAL: Ben sadece hayallerini kaybetmeyen biri olmak isterim. Bence en önemlisi de bu. 

𒀸 Moda 

MAYUMI: Kıyafet konusunda çok takıntılı biri değilim. Dağınık 
giyinmeyi de severim; o günkü ruh hâlime göre giyinirim. 
Mesela bugün kendimi biraz havalı hissediyorum. (lol) 

ISSAY: Şık olmak zorundayım! Hepsi bu. 

MAYUMI: Ortaokuldayken ilk takım elbisemi aldım. Giydiğimde 
kendime çok yakıştırmıştım. Rahat kıyafetler giyince fazla 
hareketleniyorum; bu yüzden bana pek uygun olmadığını 
düşündüm. Aynaya baktığımda takım elbisenin bana yakıştığını 
gördüm, çevremden de olumlu tepkiler aldım. O günden beri 
hep takım elbise giyiyorum. 

HAL: Eskiden kıyafetlere pek ilgim yoktu. Yeşil tonlarını sevdiğim 
için çoğu zaman sadece rengine bakarak kıyafet alırdım. Ama 
zamanla farklı insanlardan etkilenerek çok şey öğrendim. Hâlâ 
öğrenme aşamasındayım ama gözle görülür biçimde geliştiğimi 
düşünüyorum. 

Kaynak: Arena37℃
Yayın Yılı: 01.1986
Orijinal Dil: Japonca
Çeviri/Scan: Pluto Blackfish

İlk Çeviri Yayınlama: 08.07.2024
Revize Edilmiş Sürüm: 06.07.2026

Not: Bu çeviri Pluto Blackfish Archive için hazırlanmıştır. Kaynak gösterilmeden kopyalanmaması rica olunur.