DER ZIBET | ROCKIN’ON JAPAN | 05.95

Çocuklara Selam Söyleyin 

Bu kez sıra grubun “ergenlik döneminde” mı? 

Der Zibet’e özgü o taptaze amatör ruhun geri dönüşü: Green 
 

Röportaj: Takako Inoue 

Der Zibet’in yeni albümü Green, insanın canını acıtacak kadar 
duru ve ferah. 

İlk kez gündelik kıyafetlerini giyip tek başına sokağa çıktığında 
hissedilen o heyecan… 

Omzuna biri hafifçe dokunsa istemsizce koşmaya 
başlayacakmışsın gibi hissettiren o ince gerginlik… 

İşte albümün taşıdığı duygu tam olarak bu. 

O genç, toy kalp… 

Bir yandan akustik melodilerin zarafetini örerken, bir yandan 
pop’un coşkusuyla ileri atılıyor; sonra ansızın kendini boğucu 
bir çıkmazın içinde buluveriyor. 

“Blizzard” ve “Song Bird” gibi “yalnızlık” üzerine yazılmış görkemli 
ağıtlar ise dinleyeni gözyaşlarına boğacak kadar güçlü. 

Albümün miksajı tamamlandıktan hemen sonra ISSAY 
kahkahalar atarak, 

“Bu albümü dünyaya tamamen sırtımı dönerek yaptım!” 

demişti. 

Ama ilginçtir… 

ISSAY bunu ne zaman söylese ortaya mutlaka çok iyi bir iş çıkar. 

Sevdiği her şeyi çekinmeden içine doldurduğu bu renkli albüm… 

Zihnindeki görüntüleri olduğu gibi aktaran, kendine özgü sözleri… 

Ve her şeyden önemlisi, sanki büyük bir keyifle, 
hiçbir kuralı umursamadan hazırlanmış hissi… 

Bütün bunlar albüme, en güzel anlamıyla bir amatör 
ruh kazandırıyor. 

Eğer Shishunki ISSAY’in kişisel tarihindeki “yeşil günleri” 
anlatıyorsa, Green de Der Zibet’in grup olarak yeniden 
yaşadığı bir ergenlik dönemi gibi. 

Kimseye hesap vermeden kendi özüne dönen Der Zibet’in 
bu etkileyici albümünü önümüzdeki iki ay boyunca 
ayrıntılarıyla ele alacağız. 

İlk bölümle başlayalım. 

ISSAY: Bu albümün tek konsepti “Der Zibet”ti. (lol) “Pop olsun.” 
“Deneysel olsun.” Bunların hiçbirini düşünmedik. Sadece… 
“Der Zibet’e yakışanı yapalım.” dedik. Bizi zaten seven insanlar 
dinlediğinde mutlu olursa bu bize yeterdi. Sözler için de özel bir 
tema belirlemedim. Aslında başta bir anahtar kelime seçmeyi 
düşündüm. Ama sonra vazgeçtim. 

𒀸 Peki o anahtar kelime neydi? 

ISSAY: Peter Pan’ın Karanlık Tarafı. 

𒀸 Ama albümde gerçekten o hissediliyor. 

ISSAY: Evet. Çünkü o sıralar zihnimi en çok meşgul eden şeylerden 
biriydi. Dolayısıyla farkında olmadan şarkılara da yansıdı. Bir de… 
Albüm bittikten sonra fark ettim. Sözlerde sürekli “çocuklar” 
kelimesi geçiyor. Kendi kendime, “Neden durmadan çocuklardan 
söz etmişim?” diye düşündüm. 

𒀸 Ama albümün adını düşününce bunun çok doğal geldiğini 
hissediyorum. 

ISSAY: Olabilir. Ama aslında bu albümün adı Der Zibet II de 
olabilirdi. Shishunki III de. Children da. Dolphin da. Ya da Green. (lol) 

𒀸 Sanırım bütün bu isimleri birbirine bağlayan ortak nokta, senin 
içindeki çocuk taraf. Yani senin hiç değişmeyen yanın. “Green” 
dediğin şey de bu, değil mi? 

ISSAY: Evet. Benim için öyle. 

𒀸 O zaman “çocuk” senin içinde koruman gereken tarafı 
temsil ediyor diyebilir miyiz? 

ISSAY: … Belki içimdeki çocuk. Belki gerçekten bu dünyada yaşayan 
çocuklar. Belki bir zamanlar çocuk olmuş yetişkinler. Belki de henüz 
doğmamış çocuklar. Bilmiyorum. Ama sanırım hepsinin ortak 
noktası şu: İnsanın en canlı olduğu hâl. En doğal olduğu hâl. 
Bu albümde söz yazma biçimim de ilk zamanlardaki 
hâline geri döndü.  

Eskiden olduğu gibi, “Ne anlatmak istiyorum?” diye başlamadım. 
Önce imgeler geldi. Sonra kelimeler. Sonra o kelimelerin çıkardığı 
ses. Şarkı sözlerini yine o akışın peşinden giderek yazdım. 
Gözümün önüne görüntüler durmadan geliyor. Benim yaptığım 
şey sadece… Onları yakalamaya çalışmak. Ama görüntüler öyle 
hızlı geliyor ki elim yetişemiyor. Ben de peşlerinden koşup 
hepsini not alıyorum. Sonra onları tek tek seçip bir araya 
getiriyorum. Ortaya çıkan şey bazen rüya mı, gerçek mi belli 
olmuyor. Ama benim için gerçekten var olan şeyler bunlar. 
Onları yazmak istedim.  

Herkes tarafından anlaşılmaları gerekmiyordu. Çünkü açıkçası… 
Ben şu “mesaj şarkısı” denilen şeyi hiçbir zaman tam anlayamadım. 
Hani birinin omzuna dokunup, “Öyle değil mi?” demek gibi… 
“Ben de aynıyım.” “Sen de aynısın.” gibi şarkılar. Sanırım onlar 
herkesin ortak hissini yakalamaya çalışıyor. Ama benim öyle bir 
ortak paydam yok. Kendimi tam tersine… O ortak paydadan en 
uzakta duran biri gibi hissediyorum. Bu yüzden bu albümde 
kullandığım kelimeler de tam olarak oradan çıktı. 

Kaynak: ROCKIN’ON JAPAN
Yayın Yılı: 05.1995
Orijinal Dil: Japonca
Çeviri/Scan: Pluto Blackfish

İlk Çeviri Yayınlama: 17.07.2025
Revize Edilmiş Sürüm: 08.07.2026

Not: Bu çeviri Pluto Blackfish Archive için hazırlanmıştır. Kaynak gösterilmeden kopyalanmaması rica olunur.

Yorumlar

Yorum bırakın