Sınırları Parçalayan! Öfke Dolu D.BOUND
“Z [zetto]” TOUR FINAL
30 Haziran 1993 (Çarşamba)
Shibuya Kōkaidō
2 Haziran’da yeni albümleri “Z [zetto]”yu
yayımlayan, yeni kadrosuyla yeniden
doğan AION…
Eski VIRUS davulcusu Shuu’yu kadrosuna
katan grup, Osaka ve Nagoya konserlerini
başarıyla tamamladıktan sonra sonunda
tam kadro ve tam güçle Tokyo’ya çıktı.
“Z” ile “ZERO” döneminin ruhuna dönüşü
başarıyla gerçekleştiren AION’un bu yoğun
enerjisi, sahneye nasıl yansıyacaktı?
Dört kişinin tek bir bütün hâline geldiği o
olağanüstü gücü, şimdi doğrudan konser
alanından aktaralım.
Yazı: Masato Tojo
Fotoğraflar: Yohsuke Komatsu
Son günlerde yeniden doğan AION’un
albümü “Z [zetto]” neredeyse sürekli
çaldı kulaklarımda.
Geçen sayıda yayımlanan uzun röportajın
sonunda IZUMI şakayla karışık,
“Aslında artık sıkıldım ama.” (lol) demişti.
Ama dürüst olmam gerekirse… Ben hâlâ
sıkılmadım. İlk dinleyişte yarattığı etki zaten
çok güçlüydü. Fakat albümü tekrar tekrar
dinledikçe insan, onun ne kadar derin bir
çekim gücüne sahip olduğunu daha iyi
fark ediyor.
İşte tam da bu yüzden Z Touru büyük bir
heyecanla bekliyordum. Programım
nedeniyle Osaka ve Nagoya konserlerine
gidememiştim. Ama sonunda…
Hayır…
Nihayet sıra Tokyo çıkarmasına gelmişti.
30 Haziran. Shibuya Kōkaidō. Ve Z Tour’un
final gecesi.
Saat 18.48.
Salon bir anda karanlığa gömüldü.
Albümdeki açılışla aynı ürkütücü SE “Z”,
kapkaranlık salonun içinde gururla
yankılanıyordu. Sahnenin önüne gerilmiş
ince yarı saydam perdeye lazerlerle dev
bir “Z” yansıtıldı. Renkler durmadan
değişiyordu.
Dikkatle bakınca IZUMI’nin gitarına
yerleştirilmiş flaşın da ritimle birlikte yanıp
söndüğü fark ediliyordu.
Derken…
Dört siluet dimdik sahnede belirdi. İnsanın
tüylerini diken diken eden bir açılıştı. Hiç
vakit kaybetmeden ağır ve ezici “TRUTH”
başladı. Şarkının ağırlığına uygun biçimde
grup üyeleri gereksiz hiçbir harekete
başvurmuyordu. Sadece dimdik duruyorlar…
Ve o duruş bile başlı başına büyük bir
güç hissettiriyordu. İşte bu sağlamlık,
AION’un artık ulaştığı olgunluğu gözler
önüne seriyordu. Ardından melodik ama
son derece hızlı “IRA IRA” geldi.
“Muhteşem!” Başka söze gerek
bırakmayan kusursuz bir akıştı.
Üstelik her kısa duraklamada bambaşka
renklere bürünen ışık tasarımı gerçekten
olağanüstüydü.
Konser daha ilk dakikalarından itibaren
unutulmayacak görüntüler sunmaya
başlamıştı. Bu ihtişamlı ışıklar AION’u
olduğundan da görkemli gösteriyordu.
Belki de mesele ışıklar değildi…
Belki de grubun sahne karizması artık
eskisinden çok daha güçlü hissediliyordu.
Yeni albüm parçalarının canlı performansı
zaten kusursuza yakındı. Buna ek olarak
“HUMAN GRIEFMAN” ile “愛音” ve
“BE AFRAID” arasında kurulan medley
düzenlemesi… Eski şarkılardaki o keskin
ve tertemiz performans…
Hepsi özellikle övgüyü hak ediyordu.
Ve tabii ki…
Yeni davulcu Shuu. AION’un içine böylesine
doğal oturan bir davulcu görmek gerçekten
büyük keyifti. Konser ilerledikçe insanın
içinde tek bir düşünce oluşuyordu.
“Galiba şu ana kadar izlediğim en iyi
AION konserini izliyorum.”
Orta bölüm adeta Z albümünün geçit
törenine dönüştü. NOV’un vokali,
albümdekinden bile daha dramatik duyulan
“SEA OF YOUR EYES” ile zirveye
ulaşıyordu. Arka fonda Los Angeles’ı
andıran masmavi gökyüzü beliriyordu.
Yaklaşık on dakika süren uzun bir parça
olmasına rağmen tek bir an bile uzun
hissettirmiyordu.
Dramatik yapısı dinleyiciyi sürekli içinde
tutuyordu. Ardından gelen enstrümantal
“PETER VI” ve her üyeye ayrılan solo
bölümleri hakkında ise…
Bu kez özellikle yorum yapmayacağım.
Güneş gözlüğünü takarak sahneye çıkan
DEAN, gösterişli kostüm değişimiyle birlikte
“SO MANY”yi seslendirdi. Şarkının
yarattığı ferahlık hissiyle aynı anda bütün
salon ışığa boğuldu.
Ve sonra…
Gecenin en büyük anı geldi. İlk kez canlı
seslendirilen… “D. BOUND.” … İnanılmazdı.
Hayır…
Kelimeler yetmiyor.
Böylesine karmaşık, böylesine teknik,
böylesine nefes kesici bir parçayı bile
kusursuz çalıyorlardı. Ardından gelen
“JACK” son darbeyi vurdu. Yükselen
alevler… Biraz daha hızlandırılmış
“CONFESSION”… Ve buna rağmen en
ufak bir dağınıklık bile yoktu.
Gerçekten… İnanılmazdı.
Encore bölümü doğrudan “PLANET” ile
başladı. Salondaki AION ailesi her sözü
büyük bir coşkuyla söylüyordu. Ardından
“THINK EVER AFTER.” Burada özellikle bir
isimden bahsetmek gerekiyor.
Shuu.
Son dönemde izlediğim konserler
arasında beni en fazla etkileyen davul
performanslarından birini sergiledi.
Çalımında hem dolgun bir ağırlık vardı…
Hem de jilet gibi keskin bir netlik. (lol)
Böyle bir dengeyi yakalamak gerçekten
kolay değil.
“Sonbaharda yeniden görüşeceğiz.”
Bu sözlerin ardından grup “VIOLENT
BLAZE” ile sahneden ayrıldı. Salonda ise
“PETER VI” çalmaya devam ediyordu.
Konser boyunca sevinçten sahnede
yuvarlanacak kadar coşkulu olan NOV’un
söylediği tek cümle hâlâ kulaklarımda.
“Bizim doğru bulduğumuz AION işte bu.”
Ben de aynı fikirdeyim.
Evet…
Ben de AION’u tam da böyle seviyorum.
Ah…
Keşke daha fazla konserlerini izleyebilsem.
Gerçekten…
İnsan bağımlısı oluyor.
Kaynak: Fool’s Mate
Yayın Yılı: 09.1993
Orijinal Dil: Japonca
Çeviri/Scan: Pluto Blackfish
İlk Çeviri Yayınlama: 15.09.2025
Revize Edilmiş Sürüm: 22.07.2026
Not: Bu çeviri Pluto Blackfish Archive için hazırlanmıştır. Kaynak gösterilmeden kopyalanmaması rica olunur.
blackfishplutoarchive 
Yorum bırakın